Over mijn reis

Ik hou van landschap, de manier waarop we het ons eigen maken, hoe we ons erin bewegen. Een groot deel van onze cultuur gaat over ruimte, dat boeit me. Te voet gaan is de beste manier om de ruimte, de wereld, te ervaren. Je ziet veel, hebt tijd, en je hebt geen vervoermiddel nodig. Fijn!

Ik vertrok op 23 februari 2015 (mijn 46ste verjaardag) richting Rome, en kwam daar op 27 mei aan, na 2.677 km lopen. Dat zijn de getallen. De reis valt voor het overige niet in getallen uit te drukken. Lees graag de blogposts, vooral die van de maand mei.

Mijn route heb ik zelf gebreid, met veel kunst, genoeg steden en wat industrieel erfgoed. Hij voerde langs de Stelling van Amsterdam, het Kromme Rijngebied, de Grebbeberg, het Ruhrgebiet, de Rijn af langs de Rheinsteig en Limes, door het Odenwald en dan langs Tauber en Lech Oostenrijk in. Door het dal van de Adige tot Merano, en dan naar het Gardameer. De Po-vlakte over naar Bologna en van daaraf over de GEA naar La Verna, en langs de route van Kees Roodenburg naar Assisi en naar Rome. Deze route is niet moeilijk, wandeltechnisch dan. De Rheinsteig, de Appennijnen en Umbrië hebben best veel hoogteverschil. Rond 10 april is de route door Oostenrijk sneeuwvrij, vrijwel. Naar mijn bescheiden mening kun je in Italië in juni, juli en augustus niet wandelen, vandaar mijn vroege vertrek.

Ik heb 64 nachten gekampeerd, waarvan slechts 6 op een camping (dat vind ik niks). Ondanks kampeerspul weegt mijn rugzak theoretisch (zonder water, brandstof en eten, bij vertrek uit Nederland) minder dan 6 kg, maar in de praktijk meestal 8 kg. ‘Bergschoenen’ heb ik niet, netzomin als stokken, een hoed of Gore-tex. Ook geen drinksysteem of draagsysteem. Het kan veel simpeler. De pelgrimage als sjouwpartij in de hitte is een conventie, daar heb ik me niet aan gehouden.

Aanstaande pelgrims die meer willen weten kunnen bij me terecht voor informatie, natuurlijk! Mail naar klaas (apestaartje) explanationdesign (punt) nl.